سبزآبی، نمایندگی انحصاری فروش اینترنتی لباس نوزاد و کودک برندهای تیک تاک و برگ سبز
ترس از غریبه ها در کودکان

ترس از غریبه ها در کودکان

  • 1401/7/4
  • 137
ترس از غریبه ها یکی از رایج ترین ترس های مربوط به دوران کودکی است. ترس از غریبه ها در کودک ترسی بسیار طبیعی است. این ترس می تواند در حدود 8 ماهگی کودک به وجود آید که معمولا در 2 سالگی پایان می یابد.

ترس از غریبه ها یکی از رایج ترین ترس های مربوط به دوران کودکی است. ترس از غریبه ها در کودک ترسی بسیار طبیعی است. این ترس می تواند در حدود 8 ماهگی کودک به وجود آید که معمولا در 2 سالگی پایان می یابد. ترس از غریبه ها می تواند نشانه رشد عاطفی و یک نوع دلبستگی سالم به والدین باشد. در برخی از کودکان این نوع ترس می تواند بیشتر باقی بماند و باعث ایجاد اضطراب در کودکان شود. شما می توانید به کودکتان کمک کنید که در کنار افراد غریبه احساس راحتی کند، بدین صورت که با صبر و حوصله افراد جدید را به تدریج به کودکتان معرفی کنید.
برای کودکان بزرگ تر که از غریبه می ترسند، باید جوری برخورد کنید تا در ایجاد حس استقلال به کودکتان کمک کنید. برای کودکان بزرگ تری که از غریبه ها می ترسند پرورش احساس استقلال می تواند بسیار مهم باشد چرا که در نهایت تربیت صحیح در این باره آینده کودک را تحت تاثیر قرار می دهد.
همچنین علت های ممکن که کودک اضطراب جدایی و یا ترس از غریبه ها دارد را در اینجا بیان می کنیم تا نوع ترس کودک خود را راحت تر تشخیص دهید.

زمان وقوع ترس

در واقع ترس از غریبه ها زمانی شروع می شود که کودک می فهمد رابطه ای که با والدین و افراد نزدیک خود دارد بسیار متفاوت از رابطه ای است که با افرادی که آن ها را نمی شناسد می باشد. به محض فهمیدن این قضیه ترس و اضطراب کودک هنگام مواجهه با افراد غریبه شروع خواهد شد.
این اتفاق زمانی می افتد که کودک دوست داشتنی شما به افراد آشنایی که اطرافش هستند، حس دلبستگی سالم پیدا می کند، درست مانند شما. از آنجا که نوزادان، بزرگسالان آشنا را ترجیح می دهند، ممکن است در مقابل غریبه ها با گریه یا سر و صدا، سکوت زیاد، ترس یا مخفی شدن، واکنش نشان دهند.
هنگامی که کودک به سن دو سالگی می رسد، احساس ترس از غریبه ها تقریبا از بین می رود. با این حال برخی از کودکان تا سن 4 سالگی هم ممکن است از دیدن افراد غریبه مضطرب شوند.

ترس از غریبه ها در کودکان

چطور بفهمیم فرزندمان از طرف مقابل می ترسد؟

خب باید بگویم که این واکنش ترس از یک نا آشنا علائمی دارد، می تواند با علائم بالا که گفته شد خود را بروز دهد و یا در برخی از کودکان، ممکن است بخواهند خود را در آغوش پدر یا مادرشان قایم کنند و یا در صورت راه رفتن والدینشان را میان خود و فرد غریبه قرار دهند تا از او دور بمانند.
باید این موضوع را بدانید که هر کودکی با کودک دیگر متفاوت است و بر اساس روحیات و ویژگی هایی که دارد ممکن است زود و یا دیر با دیگران صمیمی شود. وقتی توانستید این موضوع را درک کنید و کودک خود را بیشتر بشناسید، می توانید او را در این راه کمک کنید تا کمتر از افراد غریبه بترسد.

چگونه ترس و اضطراب را به کودک منتقل نکنیم؟

عوامل موثر در ترس از غریبه ها

  • واکنش شدید اطرافیان نسبت به افراد نا آشنا
  • تماشای فیلم و صحنه های ترسناک
  • توقع نابجای والدین از کودک
  • نگفتن حقیقت به کودک
  • تهدید توسط اطرافیان

عواملی که ذکر شد هرکدام به تنهایی می توانند دلیلی برای ترس کودکمان باشند.
اگر کودکتان به دوسالگی نرسیده می توانید با جلسات مختلف همزمان خودتان، کودک و فرد نا آشنا این مشکل را رفع کنید.
ولی اگر سن کودک بالای دو سال باشد می توانید به راحتی از او دلیل ترس او را با صبر حوصله بپرسید و بعد از شناسایی آن را با باز کردن و شفاف سازی برطرف کنید.
در مطالب پایین تر کمی در این باره بیشتر توضیح داده ام.

راهکار هایی برای کاهش ترس از غریبه ها در کودکان زیر دو سال

نحوه واکنش پدر و مادر به ترس کودک از غریبه ها تأثیر بسزایی در تشدید یا بهبود آن دارد. راهکار های زیر به شما کمک می کنند احساس امنیت بیشتری را در فرزندتان پرورش دهید و میزان آرامش او را بالا ببرید.

  • ایجاد آمادگی در کودک
    قبل از اینکه کودک را به طور کامل با یک غریبه تنها بگذارید دقایقی را کنار او بمانید. این کار کمک می کند فرزندتان اطمینان پیدا کند مراقب او هستید و ترکش نمی کنید.
  • مواجهه کردن کودک با سایر افراد
    هرچقدر کودک بیشتر در معرض مواجهه با سایر افراد قرار بگیرد زودتر می تواند بر ترس خود غلبه کند در نتیجه تلاش کنید فرزندتان را به محیط های اجتماعی ببرید.
  • تلاش برای ایجاد آرامش در کودک
    هرگز ترس ها و نگرانی های کودک را نادیده نگیرید. این کار احساس عدم امنیت کودک را تشدید کرده و باعث افزایش اضطراب او می شود. در این شرایط بهتر است کودک را در آغوش گرفته و به او نشان دهید که در کنارش هستید.

غریبی در کودکان

راهکار های بهبود اضطراب جدایی کودکان

ترس ها در کودکان عوامل زیادی دارند که یکی از آن ها ترس از جدایی از والدین خود است.
برخی از کودکان به قدری به والدین خود وابسته هستند که لحظه ای از آن ها جدا نمی شوند و این تصور در ذهنشان همیشه وجود دارد که والدین نباید آن ها را تنها بگذارند. در هر صورت این ترس به قدری در کودکان زیاد است که شاید عملکرد زندگی را مختل سازد.
حتی ممکن است این ترس و اضطراب تا مدرسه نیز همراه کودکتان باشد.
1. جدایی را تمرین کنید.
در ابتدا کودک خود را برای دوره های کوتاه و زمان های کوتاه نزد یک مراقب مطمئن بگذارید. همانطور که کودک شما به جدایی عادت می کند، می توانید به تدریج مدت بیشتری او را تنها بگذارید.
2. جدایی بعد از خواب و شیردهی
برای تنها گذاشتن کودک بعد از چرت زدن یا شیر خوردن برنامه ریزی کنید. نوزادان زمانی که خسته یا گرسنه هستند بیشتر مستعد اضطراب جدایی هستند.
3. خداحافظی سریع
یک برنامه "خداحافظی" سریع ایجاد کنید. تشریفات آرامش بخش هستند و می توانند یک کار ساده مانند بای بای کردن یا یک بوسه خداحافظی باشند. با این حال همه چیز را سریع تمام کنید تا بتوانید بدون هیاهو برو به فرزندتان بگویید که می روید و برمی گردید، سپس بروید. متوقف نشوید و آن را بزرگ تر از آنچه هست نکنید.
4. خوش قول باشید.
به وعده های خود عمل کنید برای اینکه کودک به شما اعتماد کند. با این اطمینان کودک می تواند جدایی را راحت تر تحمل کند. مهم است که در زمانی که قول داده اید برگردید.
5. محیط را ایمن کنید.
از پرستار یا یکی از نزدیکان بخواهید به خانه شما بیاید. وقتی فرزندتان از خانه دور است، او را تشویق کنید که یک شی آشنا از خانه همراه خود بیاورد.
پس تمام تلاش خود را برای رفع آن انجام دهید و در صورتی که نتوانستید این مشکل را رفع کنید حتما با روانشناس، روانکاو، و کسانی که در این حوزه تخصص لازم را دارند کمک بگیرید.

20 راه از بین بردن ترس از تاریکی در کودکان

چند نکته کاربردی

در اینجا چند نکته برای کمک به استقلال کودکان آورده ایم که اگر با صبر و حوصله آن را رعایت کنید تا حد ممکن می توانید ترس ها در کودکان را رفع کنید و یا کاری کنید ترس بر کودکتان اثر کمتری بگذارد:

  • اجازه دهید کودک دوست داشتنی شما برخی کارها را به تنهایی انجام دهد، مانند: غذا دادن به خودش، گشت و گذار در محیط های بازی جدید و سرگرمی با اسباب بازی ها
  • تجربه های زیادی به فرزند خود بدهید و چهره های جدیدی به او معرفی کنید. با گذشت زمان، او متوجه خواهد شد که در کنار غریبه ها اتفاق بدی رخ نخواهد داد.
  • سعی کنید برای حل مشکل ترس از غریبه ها در نوزادان و کودکان عجله نکنید و به کودک خود فرصت دهید تا راه حل هایی برای این مشکل خود پیدا کند.
  • فرزندتان را تشویق کنید که مسئول برخی کارهای ساده خانه باشد. برای مثال، قرار دادن وسایل در چرخ دستی فروشگاه، آب دادن گل ها و یا چیدن میز غذا
  • به کودک خود کمک کنید تا یاد بگیرد که بتواند در خانه بدون شما هم بخوابد یا اگر شرایطی پیش آمد که مجبور شدید او را در خانه فرد دیگری بگذارید بتواند آن جا را تحمل کند و یا اگر یکی از اقوام در مواقع اورژانسی نیاز شد که از کودک شما مراقبت کند، فرزند احساس راحتی کند.

کمک از روانشناس

با این حال، برخی از کودکان اضطرابی را تجربه می کنند که حتی با بهترین تلاش های والدین از بین نمی رود. اگر اضطراب جدایی یا ترس از جدایی در کودکان و فرزندتان مانع مدرسه یا فعالیت های دیگر شود، و یا این که بچه ها در طول سال های دبستان یا بعد از آن، تداوم یا تکرار اضطراب جدایی شدید را تجربه می کنند. اگر اضطراب جدایی به اندازه ای زیاد باشد که در فعالیت های عادی مانند مدرسه و دوستی ها اختلال ایجاد کند و ماه ها طول بکشد تا چند روز، ممکن است نشانه ای از یک مشکل بزرگ تر باشد: یعنی اختلال اضطراب جدایی.
حوصله و دانش شما می تواند کمک زیادی به فرزندتان با اختلال اضطراب جدایی کند. اما برخی از کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی ممکن است نیاز به مداخله حرفه ای داشته باشند. برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا نیاز به کمک برای فرزندتان دارید، به دنبال «پرچم های قرمز» یا علائم شدیدی باشید که فراتر از علائم هشدار دهنده خفیف هستند. این شامل:

  • چسبندگی یا عصبانیت نا مناسب برای سن
  • کناره گیری از دوستان، خانواده یا همسالان
  • اشتغال به ترس یا احساس گناه شدید
  • شکایت دائمی از بیماری جسمی
  • هفته ها از رفتن به مدرسه امتناع می کند.
  • ترس بیش از حد از ترک خانه

اگر تلاش های شما برای کاهش این علائم مؤثر نبود، ممکن است زمان آن رسیده باشد که یک متخصص سلامت روان پیدا کنید. به یاد داشته باشید، این ها همچنین ممکن است علائم ضربه ای باشد که کودک شما تجربه کرده است. در این صورت، مراجعه به متخصص ترومای کودک ضروری است.

سخن آخر

همه ما والدین حس ترس در کودکمان را دیده ایم، و در اکثر اوقات خیلی مسلط و با آگاهی موفق به رفع آن از وجود دلبدمان شده ایم. اما این نکته نباید نادیده گرفته شود که ممکن است پنهان از چشم ما والدین به فرزندمان آسیبی وارد شود که منجر به ترسی شود که از کنترل و مدیریت و رفع آن عاجز شویم. همیشه این احتمال را بدهید که اگر برای دومین و یا سومین بار ترس تکراری را درکودکمان دیدیم حتما شروع آن را برای رفع ترس به تاخیر نیندازیم و از همان ابتدا تلاش کنیم البته نه عجولانه با دقت و صبر تا این موضوع رفع شود.

خرید اینترنتی لباس نوزاد و کودک یک تا سه سال برند های برگ سبز و تیک تاک